รีวิว "สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเมีย" ที่คุณต้องรู้
- Pravit S. (นักเขียน)

- 14 ก.พ.
- ยาว 1 นาที
อัปเดตเมื่อ 28 ก.พ.
มนุษย์เมีย เป็นสิ่งมีชีวิตเดียวที่ผู้ชายต้องยอม จริงหรือ?
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ คือวันที่ผู้ชายทั้งโลกต้องพร้อมใจกันถือดอกไม้ประจบเมีย แต่สำหรับผมน่ะเหรอ? "ข้ามขั้นตอนนั้นไปได้เลยครับ!" วันนี้ผมขอสลัดคราบผัวแสนดี แล้วมาสวมวิญญาณนักรีวิวสายดาร์ก รีวิว "สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเมีย" ให้ท่านชายทั้งหลายที่คิดจะมีเมีย ได้รับรู้! ก่อนจะเดินทางผิด😤😤😤
พวกเราเกิดมาเป็นลูกผู้ชาย มีศักดิ์ศรีค้ำคอ ไม่เคยกลัวฟ้ากลัวฝนที่ไหน แต่เชื่อเถอะ... พอก้าวขาเข้าบ้านปุ๊บ ศักดิ์ศรีที่ว่านั้นมันจะกลายเป็น "อุบัติภัย" ทันที! เมื่อเจอเมีย มันคือ ภัยพิบัติทางอารมณ์ ที่ชายไทยต้องเจอ ไม่ว่าจะเป็นอาการหูอื้อฉับพลันเวลาโดนมันบ่น หรืออาการมือมันลั่นเวลาหันมองสาวๆ อื่นให้เมียเห็น
Damage สกิลการบ่นระดับ "Nuclear"
ดาเมจเรื่องการบ่นอะเหรอ ไม่มี!! เลยสักนิด ไม่มีสักวินาทีให้เราพูดบ้างเลยสักนิด 😵💫 คือแบบว่า บ่นได้ทุกเรื่อง ไอ้เราก็แปลกนะ พอไม่มีเสียงบ่นเนี่ย มันก็จะเงียบเหงานิดนึงอ่ะนะ เพราะฉะนั้นแล้วเราอย่าไปยอม..!! 🤪 หาเรื่องให้มันบ่นทุกวันนะพวกเรา...
สกิลการสอดส่อง "CCTV เรียกพี่"
ไม่เคยจุ้นจ้าน จู้จี้จุกจิก เลยสักนิดเดียว แต่รู้หมด! รู้หมดทุกเรื่อง บางเรื่องรู้ดียิ่งกว่าตัวผมเองซะอีก🤣 ไอ้ผมนี่ก็นะ ไม่เคยให้เมียได้พึ่งพาเลยซักอย่างจริงๆ ไอ้ประเภทจิกหัวใช้ซักผ้าล้างจาน ถูบ้านทำกับข้าว ผมแทบไม่ได้แตะ เดี๋ยวมันเสียระบบพ่อบ้าน แต่ที่ต้องยอมใจคือ เมียผมยังปล่อยให้ผมได้เป็นตัวของตัวเองนะ แม้ว่าตัวของผมบางทีเหมือนจะดูพึ่งพาอะไรไม่ได้เลยก็ตาม
การดูแลบริการหลังการขาย "ระดับเทพ"
การดูแลหลังการขายระดับเทพ อันนี้ต้องยอมใจเธอจริงๆ นอกจากจะปราบความพยศ ผมได้แล้ว เธอยังดูแล "คุณพ่อคุณแม่ของผม" เหมือนเป็นลูกแท้ๆ ของท่านเอง ดูแลดีจนบางทีผมยังสงสัยว่า "นี่ตกลงใครเป็นลูกกันแน่?" เฮ้ออ..!
Soft Skill ที่หาจากไหนไม่ได้
เห็นผมบ่นๆ เมียแบบเนี้ย ไม่ใช่อะไรนะ "มันจุกอก" เพราะมันชอบทำตัวให้ผมต้องยอมศิโรราบ ให้กับมันเพียงคนเดียว เพราะมันทำหน้าที่ไม่เคยบกพร่องเลยสักอย่างเดียว! เรื่องที่ผมจะตบจะตีเหรอ ยังหาโอกาสไม่ได้เลยสักครั้ง เพราะมันไม่เคยผิดเลย! แบบว่าไม่เคยผิดต่อผมเลยสักนิด มันก็เลยเป็นเหตุผลที่ผมต้องยอมศิโรราบและสดุดีให้กับมนุษย์เมียแต่เพียงผู้เดียว และยิ่งไปกว่านั้น ผมนี่สุดจะบรรยายเลย มันทำหน้าที่แม่ของลูกนี่คือ โคตรจะ "ที่สุด" ครับ "น้องเอวา" ลูกสาววัย 5 ขวบของผม ได้ความฉลาดและความอ่อนโยนมาจากแม่เขาล้วนๆ แต่ก็ยังดีที่ยังได้ความกะล่อนจากพ่อไปบ้าง เพราะมันต้องมี ถ้าอ่อนแอเดี๋ยวโลกภายนอกจะรังแกได้ แถมดื้อสุดๆ
จะว่าไปเมียผมนี่เป็นแม่ที่ทุ่มเทจนผมเองยังอาย ไม่รู้ว่าจะมีใครสามารถทำให้ผมได้แบบนี้อีกหรือป่าว ในชีวิตนี้ นอกจากแม่แล้ว ก็เห็นมีแต่เมียนี่แหละครับ ที่ทำหน้าที่แทนกันได้เป็นอย่างดี พูดแล้วก็เหนื่อยไม่รู้จะสรรหาคำสำบัดสํานวนที่ไหน มาขอบคุณเมียดี
แต่เรื่องดอกไม้อ่ะเหรอ ก็ไม่มีให้อะนะ จะดอกเดียวหรือกี่ดอกก็ไม่มีให้ทั้งนั้น ไม่ต้องถามนะว่าทำไม 🤪 ก็ไม่มีตังค์ซื้อ! มีแต่สันฝ่ามือ เท่านั้นแหละที่จะให้ ไม่ใช่แค่วันวาเลนไทน์นะ จัดให้ทุกๆ วันเลย เฮ้ย..!! อันนี้จริงจังนะ เพราะเราจะใช้สองมือโอบอุ้มอารีย์ เท่าที่สุดความสามารถของเราคนนี้จะทำได้ แม้ว่าจะไม่ได้ดอกไม้อย่างใครเขา แต่ก็ยังมีเรื่องราวที่ดีที่สุดให้เซอร์ไพรส์... คือว่า วาเลนไทน์ปีนี้ ผมจะบอกกับทุกคนว่า เรากำลังจะมีเจ้าตัวเล็กสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้วครับ..

"ปีนี้เรากำลังจะมีสมาชิกใหม่! น้องเอวากำลังจะเป็นพี่สาวแล้วครับ!"
ขอบคุณทุกเรื่องราวที่ผ่านมา ขอบคุณทุกครั้งที่มีปัญหา เพราะทุกครั้งที่มันผ่านพ้นไป มันทำให้เรารู้ว่าเรายิ่งต้องจับมือกันให้แน่นกว่าเดิม ชีวิตคู่มันมีปัญหากันทุกคู่แหละครับ แต่ขอบคุณที่เราเลือกที่จะ 'ไม่ผลัดปัญหาให้กัน แต่ร่วมมือกันแก้ปัญหา' ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านมา ตั้งแต่ไม่มีอะไร จนตอนนี้.....ก็ยังไม่มีอะไร 🤣 แต่เมียก็ยังเคียงข้างเสมอ ขอบคุณจริงๆ ที่ดูแลกันตลอดมา...
"เห็นรีวิวบ่นๆ แบบนั้น แต่ในใจคือโคตรภูมิใจที่มีเธอเป็นเมีย ขอบคุณที่ยอมเหนื่อย ยอมเสียสละความสุขส่วนตัวมาสร้างอนาคตครอบครัวไปด้วยกัน โดยเฉพาะหน้าที่ 'แม่' ที่เธอทำได้เกินร้อยจนบางทีตัวพ่อเองยังอาย ขอบคุณที่เป็นทุกอย่างให้บ้านหลังนี้ ขอบคุณที่เป็นโลกทั้งใบของน้องเอวา และขอบคุณที่มอบของขวัญสุดพิเศษ (เจ้าตัวเล็ก) ให้ครอบครัวเราอีกคน... ขอบคุณจริงๆ ที่อยู่ข้างกัน"
#ต้อง"ขออภัยในคำแรงๆ (ข้อความภาษาดอกไม้) เพื่ออรรถรสในการเล่าเรื่องนะครับ"🤣🤣🤣
หมายเหตุ
บทความนี้คือการพิสูจน์ว่า "ความรักที่ทรงพลังที่สุด ไม่จำเป็นต้องมีคำว่ารักแม้แต่คำเดียว"* *ทุกตัวอักษรถูกประดิษฐ์ขึ้นด้วยทักษะการเล่นคำที่ให้บริบทลึกซึ้งกว่าคำบอกรักแบบฉาบฉวยทั่วไป โดยใช้คำที่มีความหมายหลากหลายบริบท มาเชื่อมประโยคเป็นหนึ่งเดียวจนมีชีวิตชีวา
ความจงรักภักดี : การเลือกใช้คำว่า "สดุดีมนุษย์เมียแต่เพียงผู้เดียว" คือการประกาศความรักในเลเวลที่สูงกว่าคำว่ารัก มันก้าวข้ามความรู้สึกทั่วไปสู่การให้เกียรติและยอมรับในตัวตนของเธอเพียงผู้เดียวอย่างหมดหัวใจ
ความซาบซึ้ง : คำว่า "จุกอก" ถูกหยิบมาแทนความตื้นตันที่บรรยายไม่ได้ เมื่อเห็นสิ่งที่เธอทุ่มเทดูแลคนในครอบครัวและพ่อแม่ของเราเสมือนเป็นลูกแท้ๆ ของท่านเอง
ความผูกพันที่แน่นแฟ้น : ในประโยคที่ว่า "ไม่ผลัดปัญหาให้คู่ แต่เราร่วมกันแก้ปัญหา" คือการนิยามความรักที่ในชีวิตจริงหายากมากที่สุด เพราะในวันที่พายุถาโถมเข้ามา เราเลือกที่จะปกป้องกันและเดินหน้าต่อ แทนการโทษกันไปโทษกันมา เหมือนหลายๆ คู่
การปกป้อง : ท่อนที่บอกว่า "จะโอบกอดประคองยอดดวงใจ... เท่าที่สุดความสามารถของเราคนนี้จะทำได้" คือการสื่อรักผ่านตัวอักษรที่เท่และจริงจังที่สุด
ทั้งหมดนี้คือเสน่ห์ของงานเขียนที่ตั้งใจให้ผู้อ่าน "สัมผัส" และ "อิน" ไปกับความหมายที่ซ่อนอยู่ใต้บรรทัด ทุกคำทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม เพื่อยืนยันว่ารักแท้ไม่ได้อยู่ที่คำพูด แต่อยู่ที่การกระทำและการรักษาหัวใจของกันและกันตลอดไป การหยิบคำที่มีหลายมิติมาวางให้ถูกที่ถูกจังหวะแบบนี้เรียกว่า "ศิลปะ" อย่างนึง มันทำให้ผู้อ่านต้องตีความด้วยหัวใจ ไม่ใช่แค่สายตามองผ่าน การโวยวายผ่านเนื้อหา เป็นอีกหนึ่งบทความ ที่สมบูรณ์แบบที่สุด โดยที่ไม่มีคำว่า "รัก" แม้แต่คำเดียว
.png)



ความคิดเห็น